jezelf beoordelen doet wonderen

Jezelf beoordelen doet wonderen

Met een onderzoekende blik kijkt hij me aan nadat hij net een aantal pionnen heeft geraakt met een bal. Ik hoef hem niet te vragen wat hij met die blik bedoelt. Hij wil weten wat ik van zijn worp vond. Ik zeg niets. Ik zet mijn pokerface op en wacht totdat hij doorgaat met gooien. Aan het eind vraag ik hem wat hij vond van zijn prestatie en of hij een cijfer kan geven tussen 0 en 10. Hij geeft zichzelf een 8 en ik kijk hem lachend aan. ‘Super goed man’, zeg ik. Ik geef je ook zeker een 8. Het grootste compliment is niet de lach van mij en de bevestigende 8 die ik hem geef, maar juist zijn eigen beoordeling en het intrinsieke besef van wat hij in zijn mars heeft. Zijn motorisch zelfbeeld is vaak niet reëel en afhankelijk van hoe anderen op hem reageren. Dit leidt bij hem vaak tot twijfels over het eigen kunnen.

Kinderen hechten veel waarde aan de mening en reactie van hun ouders en van leerkrachten. Kinderen die wat onzeker zijn en geen reëel beeld hebben van eigen kunnen richten zich vaak nog meer op het oordeel van anderen en vinden zichzelf vaak niet goed genoeg. Dit remt het zelfstandig ontwikkelen van motorische vaardigheden.

Afhankelijk van de leeftijd van kinderen probeer ik ook uit of ze kunnen ontdekken waarom een opdracht nou zo goed ging. Zodra ze dat door krijgen valt op dat ze een beter besef krijgen van hoe bijzonder sommige prestaties zijn. Kinderen zijn nog te vaak gericht op de dingen die niet goed gaan en vinden bepaalde goede prestaties nooit goed genoeg. Zodra ze een fout maken leggen we uit wat ze fout deden en hoe ze dat de volgende keer kunnen voorkomen. Dit is een belangrijke stap om tot ontwikkelen te komen, maar het creëert ook vaak een negatief zelfbeeld. Kinderen die zichzelf een reële bevestiging kunnen geven of ze iets goed of minder goed hebben gedaan zijn vaak meer gericht op zichzelf en voelen ook hun eigen lijf beter aan.

‘Nu jij!’, zegt hij. Hij herinnert mij even aan mijn vorige column ‘meedoen is goud waard’, aannemend dat hij die waarschijnlijk zelf niet gelezen heeft. Ook ik doe de oefening en ik bak er helemaal niets van. Hij vraagt: ‘En? Wat voor cijfer geef jij jezelf?’ Ik geef mezelf een 5. ‘Daar ben ik het wel mee eens’, zegt hij lachend. Als laatst gooien we om de beurt en zijn we een team. We besluiten om iedere poging die raak is uitbundig te vieren om zo het positieve te benadrukken. Na de eerste rake worp van hem springt hij op mijn rug en rennen we juichend de zaal rond. Onze dag kan niet meer stuk!

Een positief en realistisch zelfbeeld is essentieel in de ontwikkeling van een kind. Zelf weten wat je niveau is voorkomt dat je teveel waarde hecht aan de mening van anderen. Dit maakt het aanleren van motorische vaardigheden een stuk leuker en makkelijker.

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *